Mijn tuin gevangen in letters, elke dag een nieuwe ervaring

Websites

Op herhaling: vogels bijvoeren

Ik weet niet beter of men discussieert altijd over het wel en niet bijvoeren van (tuin)vogels in de winter. Daarom hier een eerder geplaatste, maar nog immer actuele blog over het bijvoeren van vogels!


Lees meer: 13 november 2011 – Op herhaling: vogels bijvoeren

Advertenties

De stilte doorbreken

Zo! En toen was het zomaar een hele tijd stil geweest! Ik heb het al laten doorschemeren in een reactie onder de voorgaande blog, maar ik ben superdruk geweest.

Zo in de zomervakantie bekroop me steeds vaker het gevoel dat ik iets wilde doen met de bezigheden/dingen waar mijn hart ligt. De tuin en alles daar omheen, het handwerken, de fotografie et cetera. En juist toen ik had besloten om iets op te zetten in de vorm van een website waar ik dingetjes te koop aanbied, kwam er een kans voorbij die ik met 2 handen besloot aan te pakken!

Een vriendin wilde stoppen met haar website en zadenverkoop en ze vroeg mij of ik haar werkzaamheden op dat gebied wilde overnemen. Natuurlijk! Ontzettend lief dat ze aan mij dacht en het kwam op een verschrikkelijk goed moment omdat ik juist net had besloten om tot actie over te gaan 😉

Sinds eind augustus ben ik dus ontzettend druk geweest. Eerst bekijken welke zaden ik zelf had voor de verkoop, haar overgenomen voorraad geinventariseerd, daaruit een zadenlijst opgesteld en die alvast online gezet op haar site. Met het mezelf eigen maken van die site liep ik helaas tegen wat dingetjes aan, zoals een beperkte ruimte voor foto’s. Onder andere dat heeft me doen besluiten om opnieuw te beginnen op een volledig nieuwe site.

Tsja…..en dan ben je zomaar 5 weken bezig! 😀 En besluit je tot een heuse webwinkel, inschrijven bij de benodigde instanties, want ja; een webwinkel is een bedrijf tenslotte. Ik heb een aantal partijen benaderd en zij willen samenwerken. In de praktijk houdt dat bijvoorbeeld in dat ik samen met een mede’creabea’ verantwoordelijk ben voor de collectie op handwerkgebied. En bijvoorbeeld dat je niet alleen mijn foto’s kan kopen, maar ze ook direct kan laten afdrukken op canvas of plexiglas! Hoe gaaf is dat! 😀

Ik ben ontzettend trots op het resultaat! Uiteraard met heel veel dank aan vriendin Marrit, want door haar heb ik nu echt een volledige site kunnen opzetten. Haar site stond boordevol nuttige info, mooie pagina’s en fijne foto’s die ik allemaal opnieuw mocht gebruiken voor de nieuwe site.

En sinds vandaag ga ik dus officieel van start en wel op www.bustani.nl!

Gevolg voor deze blog: voorlopig geen. Ik blog verder op de nieuwe site, maar plaats mijn blogs ook hier. Ook zal ik hier aandacht besteden aan nieuwe items in mijn webwinkel bijvoorbeeld. Beetje extra reclame is nooit weg, denk ik zo. Maar ik zal het beschaafd houden omdat ik begrijp dat vaste bloglezers niet zitten te wachten op spam 😉 Op den duur (denk: half jaar tot een jaar vanaf hier) zal ik deze weblog stopzetten en alleen verder bloggen op www.bustani.nl.

Ik hoop jullie daar ook te mogen begroeten! 😉


Zaden

Planten vermeerderen door middel van zaden is de meest eenvoudige manier om je tuin vol(ler) te krijgen. Ik ben daar het afgelopen jaar, en nu ook, dus mee bezig. Ik krijg ook veel zaadjes uit mijn omgeving toegestopt en beschik dus inmiddels over een flinke collectie 😉
Van de planten en kruiden in mijn tuin heb ik uiteraard heel veel zaadjes. Dus is de stap om deze te gaan delen natuurlijk een kleine. Vandaar dat ik bezig ben met een website c.q. webshop om daar mijn zaadjes te gaan verkopen. Ik  wil het liefst dan gelijk een combinatie maken van dingen die ik graag doe, dat wil in mijn geval zeggen: tuinieren, foto’s maken en haken!

To be continued dus!

 


Meerrrrr knoflook

De eerste bol is uit de grond (en ook al op)! Vorig jaar bestelde ik knoflook pootgoed bij Antonie van Leven van het land en blogde daar ook over (blog1 en blog2).

Ik heb 29 teentjes in de grond gestopt (een vriendin kreeg de andere helft) maar helaas zijn er erg veel gesneuveld nadat ze opgekomen waren. Waar het aan heeft gelegen weet ik niet, de lange sneeuw? Of het feit dat het in een moestuinbak gepoot is, in plaats van in de volle grond? Komend jaar gaan ze dus in de tuin, tussen de planten.

Vorige week heb ik dus de eerste bol eruit gehaald, ondanks dat het eigenlijk nog niet de oogst-tijd is 😉 Deze was van het ras German Stiffneck  (De knoflookbollen zijn prachtig wit en daarom wordt dit ras wordt ook wel German white genoemd. De 6 – 8 tenen per bol worden groot en hebben een behoorlijk scherpe smaak. Na het bakken zijn de teentjes een stuk milder en zoeter van smaak). Prachtig rode velletjes en inderdaad spierwitte teentjes binnenin.

Ik heb er knoflooksoep mee gemaakt.

– 1 bol knoflook
– paar stengeltjes tijm
– 1 uitje
– kippenbouillon
– slagroom
– peper en groene kruiden naar smaak

Knoflook persen, uitje fijnsnijden en blaadjes van de takjes tijm afrissen. In een beetje olie of vloeibare boter fruiten. Afblussen met een schep bouillon en paar minuutjes laten inkoken. Rest van bouillon erbij, 10 minuten laten koken. Groene kruiden erdoor, slagroom erdoor en eventueel binden met maizena. Garneren met een restje groene kruiden.

Deze knoflooksoep was inderdaad een beetje zoetig, door de knoflooksoort. Erg lekker!

Voor komend najaar heb ik alvast een bestelling gereserveerd:

Broadleaf Czech
Mooie lichtbruine teentjes met een vleugje rood. De teentjes hebben een heerlijke volle knoflooksmaak. Rauw zijn ze erg heet. Iedere bol bevat 8 – 12 teentjes.

GSF 65
GSF 65 vormt stevige bollen met meestal 6—7 grote tenen per bol. Dit wordt beschouwd als de meest pittige knoflook…

Inchelium red
Het is een sterke groeier met een milde smaak. De knoflookbollen kunnen onder goede omstandigheden 7 – 8 cm in doorsnee worden en bevatten gemiddeld 15 tenen per bol. De bollen zijn goed te bewaren, zeker 9 maanden. En let op, de smaak wordt steeds sterker bij het bewaren. Inchelium red is afkomstig uit een indianenreservaat bij Inchelium, Amerika.

Kaskasia red
Een oud ras afkomstig uit Amerika (Illinois). De wit/paarse knoflookbol bevat meestal 7 teentjes per bol. Kaskasia red knoflook is een sterke groeier, geeft een grote opbrengst en trekt zich weinig aan van het weer tijdens de groei. De teentjes zijn een stuk scherper van smaak dan de knoflook uit de winkel.

Montana giant
Grote, smakelijke knoflook met een rijke smaak. Vormt 8—10 tenen per bol.

Red janice
De grote, donkerrood tot paars gestreepte bollen bevatten 5 – 9 teentjes per bol. Red Janice wordt laat, eind juli,  geoogst en kan lang, tot een jaar, worden bewaard. Het is een zeer aromatische knoflook en is na het bakken zoet en licht kruidig van smaak. Afkomstig uit Georgië.

Rose de lautrec
Een schitterende roze gestreepte knoflook uit Frankrijk met een lekkere, pittige knoflooksmaak. De Rose de lautrec wordt begin juli geoogst en is lang houdbaar(!)

Ik verheug me er nu al op! 😉


Kiemgroente kweken

Wie kent niet die leuke garnering van alfalfa bij je amuse of voorgerecht in een restaurant? Of het plukje rode steeltjes on top van je salade? Dat zijn kiemgroenten. Afhankelijk van de soort, zitten kiemgroenten vol met eiwitten, mineralen, vezels en vitaminen.

Iedereen kent ook wel tuinkers. De meeste scholen gebruiken dit in een groeiproject zodat kinderen kunnen leren hoe plantjes groeien. Tuinkers behoort ook tot de kiemgroente.

Tuinkers staat al weer een aantal weken te pronken op de vensterbank hier. Inmiddels het derde bakje, want ik vind het overal lekker op 😉 Op een boterham met kaas, theeworst of zalm, of simpel samen met een beetje suiker op een beschuit met boter.

Zoon en dochter vinden het mooi om te zien, elke dag wordt er geïnspecteerd hoeveel de plantjes nu weer gegroeid zijn. En dus heb ik besloten om mijn assortiment kiemgroente -of spruitgroente zoals het ook wel heet- uit te breiden. Zo ga ik morgen beginnen met een potje mungbonen, die taugé moeten gaan worden 😉 Daarnaast nog een mix van zaadjes van radijs en alfalfa.

Ik ben heel erg benieuwd naar hoe dit gaat bevallen én smaken!

De zaden moeten weken in water (6 uur) en daarna 2x per dag gespoeld worden met schoon water. Met een dag of 5 kun je je groenten oogsten. Je kan hiervoor speciale kweekbakjes kopen, maar via Bustani leerde ik dat er ook alternatieven zijn. Ik ga het dus proberen met een schoon (jam)potje en een stukje vliegengaas (wat je normaliter met van dat plak-klittenband voor je ramen kan ophangen). Op de Bustani-website vind je ook do’s en don’ts.

Op de website http://www.kiemgroenten.nl/ kun je ontdekken welke soorten kiemgroente er allemaal zijn. Daar vind je ook informatie over voedingswaarden en voedingsstoffen en je kunt er recepten bekijken!

Een andere vorm van kiemgroente kwamen we deze week in onze eigen fruitschaal tegen 😉


Nottinghamshire Wildlife Trust

Vóór vandaag had ik er nog nooit van gehoord. Het Nottinghamshire Wildlife Trust.

Ik kreeg vandaag via mijn Flickr-account het volgende berichtje:
Hi there

I work for a wildlife charity called Nottinghamshire Wildlife Trust and I was wondering if you would give us permission to use your beautiful photo ‘Nuphar lutea’ on an information panel. The panel will be displayed around a waterway walk in Nottinghamshire, UK (called the Erewash Valley Trail). We would include your name as a credit next to the image.

Thanks and best wishes,

XXXX
www.nottinghamshirewildlife.org

Gaaf toch?! Natuurlijk heb ik toestemming gegeven, dus straks prijkt één van mijn foto’s (zie onder) gewoon op een informatiebord langs een natuur-route in Engeland!


Lekkere tomato’s!

Ik ben al 29 jaar op deze wereld en heb nooit tomaten gegeten anders dan die in de tomatenketchup van Heinz of als bodembedekker op de pizza.

Dankzij Bustani (en mijn moeder) is daar verandering in gekomen. Vorig jaar bestelde ik via de website van Bustani wat zaadjes en besloot toen om ook eens tomaten te gaan proberen. En met redelijk succes! Vier tomatenplanten groeiden tot zo’n ruime halve meter (en da’s op zich niet heel groot geloof ik, maar och, voor een eerste keer… 😉 ). Diverse keren kon ik oogsten en ik heb ze bijna allemaal zelf opgegeten. Lékker dat ik ze vond! Wie had dát gedacht 🙂

Tomaten uit de supermarkt vond ik altijd wat zurig en dat is voor mij het niet-lekkere er aan. Deze zelf gekweekte tomaten hadden dat zurige niet en smaakten gewoon naar echte tomaat. Van mijn moeder kreeg ik halverwege de zomer nog een emmertje met een kluitje tomatenplantjes. Ik besloot de grootste 15 eruit te pikken en op te potten voor in de kas. Wederom met redelijk succes, want het was natuurlijk al vrij laat in het seizoen. Deze plantjes bleven vrij klein, zo’n 25 centimeter. De tomaten die eraan kwamen waren ook klein, formaat knikker. Volgens mij waren het dus cherrytomaatjes. Heerlijk zoet!

Maar! Nu zijn alle tomaatjes op 😦 Op een paar na, die nog af moe(s)ten rijpen. Maar ik wil deze tomaten volgend jaar ook weer! De Balkonstar kan ik natuurlijk opnieuw kopen, omdat ik daarvan de naam heb. Maar van die cherrytomaatjes niet dus daar moest ik een andere oplossing voor vinden. En die heb ik gevonden, want je kan gewoon zaad uit eigen tomaten winnen. Ik heb geen idee of de tomaten raszuiver zijn, maar goed dat ontdek ik dus volgend jaar wel 🙂

Op internet heb ik gezocht naar de beste methode om tomatenzaadjes te winnen. Heel makkelijk eigenlijk 🙂

  • snij de tomaat door midden
  • pulk de zaadjes eruit en doe ze in een (schoon) jampotje of een glas
  • doe er wat water bij
  • sluit het potje/glas af
  • wacht een week; het goedje gaat gisten (/schimmelen)
  • haal de zaadjes er uit en spoel ze goed af met schoon water
  • laat ze drogen op bakpapier
  • Voilá je eigen tomatenzaadjes (5 jaar houdbaar)

Dus…..hier staat een potje met cherrytomatenzaadjes, ready to rot 😉