Mijn tuin gevangen in letters, elke dag een nieuwe ervaring

Laatste

Meerrrrr knoflook

De eerste bol is uit de grond (en ook al op)! Vorig jaar bestelde ik knoflook pootgoed bij Antonie van Leven van het land en blogde daar ook over (blog1 en blog2).

Ik heb 29 teentjes in de grond gestopt (een vriendin kreeg de andere helft) maar helaas zijn er erg veel gesneuveld nadat ze opgekomen waren. Waar het aan heeft gelegen weet ik niet, de lange sneeuw? Of het feit dat het in een moestuinbak gepoot is, in plaats van in de volle grond? Komend jaar gaan ze dus in de tuin, tussen de planten.

Vorige week heb ik dus de eerste bol eruit gehaald, ondanks dat het eigenlijk nog niet de oogst-tijd is 😉 Deze was van het ras German Stiffneck  (De knoflookbollen zijn prachtig wit en daarom wordt dit ras wordt ook wel German white genoemd. De 6 – 8 tenen per bol worden groot en hebben een behoorlijk scherpe smaak. Na het bakken zijn de teentjes een stuk milder en zoeter van smaak). Prachtig rode velletjes en inderdaad spierwitte teentjes binnenin.

Ik heb er knoflooksoep mee gemaakt.

– 1 bol knoflook
– paar stengeltjes tijm
– 1 uitje
– kippenbouillon
– slagroom
– peper en groene kruiden naar smaak

Knoflook persen, uitje fijnsnijden en blaadjes van de takjes tijm afrissen. In een beetje olie of vloeibare boter fruiten. Afblussen met een schep bouillon en paar minuutjes laten inkoken. Rest van bouillon erbij, 10 minuten laten koken. Groene kruiden erdoor, slagroom erdoor en eventueel binden met maizena. Garneren met een restje groene kruiden.

Deze knoflooksoep was inderdaad een beetje zoetig, door de knoflooksoort. Erg lekker!

Voor komend najaar heb ik alvast een bestelling gereserveerd:

Broadleaf Czech
Mooie lichtbruine teentjes met een vleugje rood. De teentjes hebben een heerlijke volle knoflooksmaak. Rauw zijn ze erg heet. Iedere bol bevat 8 – 12 teentjes.

GSF 65
GSF 65 vormt stevige bollen met meestal 6—7 grote tenen per bol. Dit wordt beschouwd als de meest pittige knoflook…

Inchelium red
Het is een sterke groeier met een milde smaak. De knoflookbollen kunnen onder goede omstandigheden 7 – 8 cm in doorsnee worden en bevatten gemiddeld 15 tenen per bol. De bollen zijn goed te bewaren, zeker 9 maanden. En let op, de smaak wordt steeds sterker bij het bewaren. Inchelium red is afkomstig uit een indianenreservaat bij Inchelium, Amerika.

Kaskasia red
Een oud ras afkomstig uit Amerika (Illinois). De wit/paarse knoflookbol bevat meestal 7 teentjes per bol. Kaskasia red knoflook is een sterke groeier, geeft een grote opbrengst en trekt zich weinig aan van het weer tijdens de groei. De teentjes zijn een stuk scherper van smaak dan de knoflook uit de winkel.

Montana giant
Grote, smakelijke knoflook met een rijke smaak. Vormt 8—10 tenen per bol.

Red janice
De grote, donkerrood tot paars gestreepte bollen bevatten 5 – 9 teentjes per bol. Red Janice wordt laat, eind juli,  geoogst en kan lang, tot een jaar, worden bewaard. Het is een zeer aromatische knoflook en is na het bakken zoet en licht kruidig van smaak. Afkomstig uit Georgië.

Rose de lautrec
Een schitterende roze gestreepte knoflook uit Frankrijk met een lekkere, pittige knoflooksmaak. De Rose de lautrec wordt begin juli geoogst en is lang houdbaar(!)

Ik verheug me er nu al op! 😉

Advertenties

Warm!

Aaah verkoeling! Na de nachtelijke regenbuien is het een beetje afgekoeld. Echt maar een beetje dus (helaas) want het noodweer is uitgebleven hier. Wel heeft het geregend, dus ik gooi de schuifpui open en loop naar buiten, de tuin in! Na drie passen loop ik naast de tomatenkas en de geur komt me tegemoet.

Opnieuw grinnik ik bij de gedachte dat ik amper twee jaar geleden bijna nooit een tomaat aanraakte, laat staan dat ik ze at. Ik snuif nog een keer diep de karakteristieke geur op en loop door. Rechts in de kruidentuin zie ik de eerste gele zonnebloem in bloei staan, prachtig!

Mijn voeten koelen af door de regen op het gras. Lekker fris. Bijna bij de vijver aangekomen houd ik mijn pas iets in, als ik langzaam over het bruggetje heen loop, blijven de kikkers vaak wel zitten op de rand. Dit keer niet, ze plonzen het water in. Er blijven er wel twee zitten, op de bladeren van de waterlelie. De waterlelie die dit jaar een keer zo groot is geworden. Enorme bloemen, die in de loop van de ochtend open gaan en ’s avonds laat, of bij regen, weer dicht gaan.

                     

Vaag ruik ik de rozen, er staat er op dit moment nog eentje goed bij, de rest is jammer genoeg verregend. De klaprozen doen het daarentegen geweldig! Stiekem verheug ik me al op het oogsten van de zaden. Zodra het bovenkantje los komt te staan van de bol, kan je hem er makkelijk afdraaien en de bol geeft dan wel honderden zaadjes. Machtig mooi! 🙂 Ik loop door naar de moestuin en die dat er alweer veel oogstklare peultjes hangen, de spinazie moet eruit en ik moet dringend nieuwe groenten zaaien, voordat het te laat is!

De zon brandt al op mijn rug ondanks het vroege tijdstip, de vogels genieten van de verfrissende regen van afgelopen nacht en kwetteren volop. De hommels, bijen en zweefvliegen zwermen om de klaprozen heen en verder is er weldadige rust. Ik loop helemaal naar achteren en verschuil me een beetje bij de stenen barbecue die naast het schuurtje staat.

Langzaam draai ik mijn hoofd en kijk naar een bepaalde tak in de hazelaar die deels over de compostbakken hangt. Ja! Daar zit ‘ie nog! Het jonge mereltje wat ik gisteren redde uit de klauwen van een kat. In de verte hoor ik mama -of papa- merel kwetteren op de toon waarmee ze aankondigen dat ze er aan komen. Ik hou me stil. Ik hoor ineens geklop op hout en probeer te ontdekken waar het vandaan komt.

Ik kijk naar links en ontdek in een hele oude robinia de boomklever. Plotseling hoor ik veel regendruppels uit de boom vallen en draai mijn hoofd weer naar rechts. Goed kijken levert een eekhoorntje op die van de hazelnoten gaat snoepen. Op anderhalve meter boven me springt hij van tak naar tak, een prachtig schouwspel.

Ik hoor de papa -zo blijkt- merel aankomen en hou me extra stil. Eerst zit hij op de schutting…. dan hupt hij naar de tak waar zijn kindje op zit. Hup, bekkie open en papamerel stopt er wat in. Zo lief om te zien! Papamerel vertrekt weer voor nieuw voedsel en komt even later opnieuw zijn kunstje vertonen.

Ik sluip stiekem weg en haal de peultjes van de planten. Ondertussen begint het te regenen. Ik verzamel nog snel alle peultjes en ren dan naar huis, ondertussen alle tuinschoonheid achter me latend zonder het nog een blik waardig te gunnen.

Recept: snijbiettaart met geitenkaas

Nodig:

450 gram snijbiet
5 plakjes bladerdeeg
5 eieren
125 ml slagroom
200 gram verse geitenkaas
nootmuskaat, peper en zout
100 gram noten (amandelen/cashewnoten)

Bladerdeeg op aanrecht laten ontdooien. Snijbiet in reepjes snijden en kort roerbakken tot het geslonken is. Vorm invetten (een gewone ovenschaal volstaat). Bladerdeeg op elkaar leggen en uitrollen tot een lap waarmee je de vorm kunt bekleden.

Roer in een kom de eieren los met een beetje nootmuskaat, peper en zout. Voeg de slagroom toe en daarna de geitenkaas erdoor brokkelen. Als laatste roer je de snijbiet erdoor. Giet alles in de vorm en zet de schaal in de oven.

Ongeveer 20 minuten bakken op 200 graden. Dan de noten bovenop verdelen en nog eens 15 minuten op 200 graden bakken.

Heerlijk!


Snijbiet is een hele makkelijke groente. Ik heb hem in de variëteit ‘Bright Lights’, wat inhoudt dat de steeltjes allerlei felle kleuren hebben. Rood, roze, oranje, geel, wit. Erg mooi en past ook prima in een siertuin! Deze groente groeit heel makkelijk en heeft geen speciale aandacht nodig. Een aanrader dus!

That’s been a while

Bijna een hele maand niet geblogd! Ben veel te druk geweest, maar wil het vanaf nu toch weer oppakken 🙂

Het onkruid is redelijk onder controle, maar ik ben er alsnog wel veel tijd aan kwijt. De groenten groeien als kool dit jaar, dus ik ben er ernstig gelukkig mee! Diverse keren hebben we al spinazie gegeten, de peultjes komen er dagelijks met een goede handvol af, we hebben al de eerste bieten, bospeen en uien gegeten. De kalebassen, pompoenen en courgetten beginnen nu ook te groeien en de eerste paarse boontjes (purple queen) zijn ook gespot. We hebben een nimmer aflatende stroom van slangenradijs, gewone radijs en sla en de planten in de kas zitten vol met tomaten, paprika’s, pepers en komkommers! Ik kan niet wachten!

Ik heb mezelf het haken eigen gemaakt, en ben daar inmiddels volledig aan verslaafd. Elke avond haak ik een aantal ‘granny squares’ om daar een bedsprei van te kunnen maken uiteindelijk. Zie ook de foto’s hier rechts (even doorklikken).

Op dit moment is het prachtig weer buiten, dus ik duik zo fijn de tuin in. Onkruid wieden, planten opbinden (want door de regenval is er veel platgeslagen) en nieuwe groente zaaien. Verder nog even tomaten aanbinden en het middageten uit de tuin plukken! 🙂

Tot snel!

Groente en blommen!

Zoals beloofd, foto’s!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Heerlijk!

Hoe heerlijk is het;

– dat je een nieuwe soort libelle ontdekt in je tuin
– dat je bij je rondje door de tuin allerlei bloemen kan ruiken
– om te genieten van uitvliegende babykoolmeesjes
– om op een bloedhete dag lekker met je kinderen op kussens in de schaduw te kunnen liggen
– te kunnen wiegen in de wind op de schommelbank
– te kunnen luisteren naar het prachtige gezang van de zanglijster
– een kolibrievlinder op de foto te kunnen zetten
– je eigen groente uit de tuin te mogen plukken
– om zelf een boeketje bloemen uit de tuin te kunnen halen
– gezaaide bloemen te zien opkomen
– een enorme knop komkommerkruid uit te zien komen
– zelf zaadjes te kunnen winnen van allerlei kruiden en bloemen
– te experimenteren met heesters en bomen stekken
– de tomaten en komkommers in bloei te zien staan
– de eerste blauwe besjes en frambozen aan de takken te zien verschijnen

Morgen een fotoblog, maar vandaag alvast de kolibrievlinder:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

30 day challenge; de bloem die het minst voorkomt in je tuin

Natuurlijk zou het het makkelijkst zijn om hier een bloem te noemen die ik heel erg mooi vindt, maar die (nog) niet in mijn tuin te vinden is 😉 Dat ga ik echter niet doen, want dan zou ik alsnog moeten kiezen uit een heleboel mooie bloemen!

Mijn keuze is dus gebaseerd op de bloemen die op dit moment in de tuin staan. Er zijn er uiteraard meer, waar maar 1 exemplaar van is. Uiteindelijk kies ik voor de salomonszegel. De plant dankt zijn naam aan de overblijfselen van een uitgebloeide stengel: dat is een zegelvormige afdruk. Op de website De Natuur vind je nog meer informatie. Gelukkig breidt de bloem zich vanzelf uit, door middel van uitlopende wortelstokken. Ik verheug me dus alvast over het groepje salomonszegels over een tijdje!

En natuurlijk hoort er weer een foto bij 😉 Deze is van 27 april, hij is inmiddels uitgebloeid.