Mijn tuin gevangen in letters, elke dag een nieuwe ervaring

Kinderen

Heerlijk!

Hoe heerlijk is het;

– dat je een nieuwe soort libelle ontdekt in je tuin
– dat je bij je rondje door de tuin allerlei bloemen kan ruiken
– om te genieten van uitvliegende babykoolmeesjes
– om op een bloedhete dag lekker met je kinderen op kussens in de schaduw te kunnen liggen
– te kunnen wiegen in de wind op de schommelbank
– te kunnen luisteren naar het prachtige gezang van de zanglijster
– een kolibrievlinder op de foto te kunnen zetten
– je eigen groente uit de tuin te mogen plukken
– om zelf een boeketje bloemen uit de tuin te kunnen halen
– gezaaide bloemen te zien opkomen
– een enorme knop komkommerkruid uit te zien komen
– zelf zaadjes te kunnen winnen van allerlei kruiden en bloemen
– te experimenteren met heesters en bomen stekken
– de tomaten en komkommers in bloei te zien staan
– de eerste blauwe besjes en frambozen aan de takken te zien verschijnen

Morgen een fotoblog, maar vandaag alvast de kolibrievlinder:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

Virtuele tour door de tuin

Nou, daar komt ie, de korte virtuele tour door de tuin 😉

Gelijk achter het huis is er een terras, waar nu vooral potten staan en een hoge moestuinbak. Potten ingezaaid door de kids, daarachter de moestuinbak met knoflook en de koude bak en op de achtergrond de nieuwe tomatenkas:

Naast de kas een muurtuintje met blauwe druifjes, akelei, lelies en clematis;

Achter de tomatenkas is de schuur, daarnaast hebben we de grond opnieuw ingedeeld en gras gezaaid wat eindelijk op komt. Achtergrond = deel v/d kruidentuin, links paaltjes = afgezet waar de tuin komt;

Munt (1) en nog meer munt en kruiden in potten (2) opgesteld voor de kruidentuin;

Dan verder…. naast het ingezaaide grasveld to be hebben we seringenbomen en een nog te vullen tuin (dit jaar gebruik ik het deels ook als moestuin):

Op de achtergrond bij de seringen al te zien, de schommelbank op het terras naast de vijver (heeft man vorig jaar aangelegd en is nu volledig ingericht)

Met aardappelbakken:

Naast het terras ben ik nu bezig om een stuk tuin te maken rondom de moerbeiboom die we vorig november hebben verplaatst vanaf de voortuin:

De vijver! Kant van de waterval:

Daar ook veenpluis:

Andere kant (die op termijn weg gaat):

Daarnaast (en dus tegenover het terras) een aardappelveldje 😉

Poes ligt hier vaak in de zon

Waterval zelf (door man gemaakt)
Voorkant:

Andere kant (ingeplant en ingezaaid met wat rotsplantjes):

Bovenop sedum:

Dan komen we langs een stuk wat nog niet zo de moeite waard is 😉 en uiteindelijk achterin de tuin bij de moestuin:

Courgette in de volle grond komt al op zag ik vandaag:

Daarachter (maar dat is dus weer richting het huis) het speelhuis van de kinderen en daarnaast een prieeltje:

Met de plannen om daar rond omheen een rozentuin te gaan maken.
Nu bloeit er een prachtig ‘zenegroen-veldje’ 😉

Vlakbij staat een gelderse roos die nu mooi aan het bloeien is;

En dan zijn we weer bij de vijver :-p

We hebben dit jaar fruitbomen geplant en daaronder heb ik nu een pompoen staan, waar al knoppen in zitten:

En verder nog wat losse foto’s;

Rode brem:

Druif:

Zwartkopvuurkever:

Viool:

Reigersbek:

Onbekend plantje gekregen van een mede-tuingek (misschien iemand van de lezers? )


Kinderen en voorjaar

Dat samen in de tuin, resulteert hierin:


Kiemgroente kweken

Wie kent niet die leuke garnering van alfalfa bij je amuse of voorgerecht in een restaurant? Of het plukje rode steeltjes on top van je salade? Dat zijn kiemgroenten. Afhankelijk van de soort, zitten kiemgroenten vol met eiwitten, mineralen, vezels en vitaminen.

Iedereen kent ook wel tuinkers. De meeste scholen gebruiken dit in een groeiproject zodat kinderen kunnen leren hoe plantjes groeien. Tuinkers behoort ook tot de kiemgroente.

Tuinkers staat al weer een aantal weken te pronken op de vensterbank hier. Inmiddels het derde bakje, want ik vind het overal lekker op 😉 Op een boterham met kaas, theeworst of zalm, of simpel samen met een beetje suiker op een beschuit met boter.

Zoon en dochter vinden het mooi om te zien, elke dag wordt er geïnspecteerd hoeveel de plantjes nu weer gegroeid zijn. En dus heb ik besloten om mijn assortiment kiemgroente -of spruitgroente zoals het ook wel heet- uit te breiden. Zo ga ik morgen beginnen met een potje mungbonen, die taugé moeten gaan worden 😉 Daarnaast nog een mix van zaadjes van radijs en alfalfa.

Ik ben heel erg benieuwd naar hoe dit gaat bevallen én smaken!

De zaden moeten weken in water (6 uur) en daarna 2x per dag gespoeld worden met schoon water. Met een dag of 5 kun je je groenten oogsten. Je kan hiervoor speciale kweekbakjes kopen, maar via Bustani leerde ik dat er ook alternatieven zijn. Ik ga het dus proberen met een schoon (jam)potje en een stukje vliegengaas (wat je normaliter met van dat plak-klittenband voor je ramen kan ophangen). Op de Bustani-website vind je ook do’s en don’ts.

Op de website http://www.kiemgroenten.nl/ kun je ontdekken welke soorten kiemgroente er allemaal zijn. Daar vind je ook informatie over voedingswaarden en voedingsstoffen en je kunt er recepten bekijken!

Een andere vorm van kiemgroente kwamen we deze week in onze eigen fruitschaal tegen 😉


Ode aan de dames

En wel aan de ‘Pink Lady’, mijn enige vrouwtjes-nijn Merel en mijn meisjeskind!

Tis niet een geheel tuingerelateerde blog vandaag, hoewel appels natuurlijk wel in een tuin kunnen groeien, de nijn in de tuin woont en het meisjeskind elke dag in de tuin speelt, maar toch… 3 dames die een blogje waard zijn.

Een jaar of 3 (4 misschien al wel) terug werd dé appel gelanceerd als een vrouwenappel. Roze qua kleur, sappig en zoet van smaak. Want dat is wat vrouwen wilden. Nooit eerder geprobeerd, maar 2 weken geleden zag ik ze ineens liggen hier in de supermarkt. Eens proberen, dacht ik. Dus ik kocht een kilo Pink Ladies. Lékker!

Ook wel zo lekker dat ik er wel een boom van wilde. Maarja, ze groeien alleen bij een bepaald aantal zonuren per dag. En die hebben we hier dus niet. Helaas. Dus dan kopen we elke week maar een kilo bij de super 😉

Dan het dameskonijn…. Afgelopen zomer ging onze oudste lieve nijn dood, Lizzy. Er bleef een groep van 2 mannen en 1 vrouw over. We wilden er graag weer vier, dus gingen op zoek naar een vrouwtje. Via onze dierenarts kwamen we aan een prachtige Vlaamse Reus. Onwijs lief, geen bijtertje en in tegenstelling tot de meeste konijnen echt een knuffel. Geprobeerd te koppelen, maar dat mislukte. In mijn vorige blog typte ik al dat we mbv het asiel nog 1 poging zouden wagen. Dat ging dus niet goed. Tess is in het asiel gebleven en Merel werd gekoppeld met Joep en Karel. Niet direct dikke mik, maar het proberen waard. Thuisgekomen vreselijk goed in de gaten gehouden en na 3 dagen snauwen en achter elkaar aan zitten, vonden we ze dan eindelijk gedrietjes in de hokken.

Dus niet meer continu gechecked. Ondanks dat, bleef mijn gevoel toch niet helemaal lekker met het stel. En gisteravond bleek maar weer dat mijn intuïtie prima werkt, want toen we de nachtcheck deden voor we naar bed wilden gaan, bleek dat Merel een hele hap uit haar oor kwijt was! Gelijk de konijnen gescheiden, Merel weer apart in een hok, speciale creme op haar wond gesmeerd en flink geknuffeld. Gelukkig bloedde het niet hard en ik mocht er gewoon aan zitten.

Maar samen gaat dus niet. Plan is nu om voor haar een lieve man te zoeken en Joep en Karel samen te laten. Want zeg nou zelf….onweerstaanbaar toch?

De derde dame is nog een dametje. Over een dikke maand wordt ze alweer drie. Ze lijkt ontzettend veel op mij, bepaalde karaktertrekken, (kop verkeerd? Dan krijg je ook geen wóórd van haar 😉 ) maar ook qua uiterlijk (bijna twee druppels water met mijn baby-/kindfoto’s). Gelukkig heeft ze wel het extraverte karakter van haar papa, iets wat ze als meisje goed kan gebruiken later. En ze is voor de duvel niet bang, ook van papa 😉

Verder heeft ze een lekker eigen willetje, wat soms wel moeilijk is, maar vooral heel veel leuke en lieve momenten geeft. Ze heeft het haar van haar papa, lekker steil en onwillig. Zo heeft ze een lok die steeds voor haar ogen hangt en die veegt ze dan naar achter met haar handje. Met dat gebaar doet ze me ontzettend aan mijn oma denken, zij deed dat ook altijd 🙂 Dan mis ik mijn oma, ik had zo graag gewild dat zij mijn kindjes nog had kunnen leren kennen…..ze had ze geweldig gevonden!

(Oh en zo zijn het eigenlijk 4 dames geworden 😉 )


Voorzaaien en voorjaar

Na alle mistroostige en depressieve dagen afgelopen week, was het vandaag heerlijk weer om buiten te zijn! En dat hebben we dus ook volop gedaan. Na het ontbijt laarzen en de tuinjassen aan en hup, naar buiten met zijn allen. De kinderen hebben lekker gespeeld in de tuin en wij hebben wat zooi opgeruimd en bekeken of alles de winter heeft overleefd.

De moerbeiboom lijkt het overleefd te hebben ondanks dat ik hem niet heb afgedekt (vergeten), de kleine glansmispel uit de voortuin ook. Er zwommen alweer vissen rond in de vijver, vorig jaar waren ze veel later weer boven. Net als vorig jaar heeft 1 visje het niet overleefd. Te dicht bij de oppervlakte gezwommen waarschijnlijk. Alle geplante nieuwe plantjes lijken het ook nog te doen, kortom; het valt me alleszins mee 😉

De zon scheen volop vandaag en het voelde als voorjaar. Dat was het natuurlijk niet, maar hey jezelf voor de gek houden mag best zo nu en dan 😀 Merel heeft lekker rondgehuppeld op het gras vandaag;

Eerst durfde ze niet uit haar hok te springen, later maakte ze er een spelletje van; in het hok, uit het hok, in het hok, uit het hok… 😉 Aanstaande dinsdag gaan we met behulp van het asiel (Goofy) proberen weer te koppelen. Onze eerste poging is mislukt en Tess heeft Merel de stuipen op het lijf gejaagd, dus zelf een nieuwe poging doen durf ik niet aan. Dus de hulp van experts ingeroepen. Hopelijk kunnen ze straks lekker met z’n vieren in de ren rondbanjeren.

Voor de winter inviel, lag er nog een taak die gedaan moest worden, namelijk het laatste blad opruimen. Je raadt het al; dat is blijven liggen. Grmbl. Man heeft dat vandaag allemaal bij elkaar geharkt, helaas is dus wel een deel van het gras eronder kapot gegaan. Vandaag gelijk maar ingezaaid met herfstzaad, kijken of het aanslaat….

Gelukkig was er hier en daar in de tuin ook al weer nieuw leven te bespeuren! Te beginnen met de moestuinbak die vooraan in de tuin staat! De koude kas heb ik nog gerepareerd want die was ingezakt onder de sneeuw. Gelukkig nog gewoon kunnen maken. Daarin had ik sla en peultjes gezaaid, die zijn inmiddels beiden opgekomen! Daarnaast is de knoflook geplant en daarvan zijn er ook al enkele boven de grond….

Ook komen er al enkele bollen op, volgens mij was dit sneeuwroem;

Verder nog gespot: hyacinten, nieuwe knoppen aan de seringenbomen, de kaardebol loopt (gelukkig!) weer uit, mijn afgelopen zomer gezaaide margrieten zijn gewoon nog hartstikke groen, de ranonkelstruik loopt alweer uit…..

Op naar binnen….vanavond heb ik de eerste dingen al voorgezaaid voor de moestuin. Begon ik vorig jaar pas eind februari, nu besloot ik wat ruimer de tijd te pakken 😉
Een bakje tuinkers staat te ontkiemen, daarnaast heb ik 3 soorten sla gezaaid (Italiaanse bladsla, rode eikenbladsla en een bladsla-mix van Vreeken). In mijn kleine kweekkas heb ik ingezaaid: 4x sierpeper Medusa, 4x spaanse peper, 4x cherrytomaat onbekend, 4x ananaskers en een potje met citroenbasilicum en eentje met gewone basilicum.

I’ll keep you posted 😉


Koning Winter doet zijn intrede

Hoezee er ligt Schnee! Wel drie centimeter!

Geen kus, geen “hoi”…. nee…. “Gaan we een sneeuwpop maken mama?” was het eerste wat zoon zei toen ik vanmiddag de kinderen op kwam halen bij de Kindergarten. ” Kijk! Sleeuw! Leuk he?!”  riep dochter toen we naar de fiets liepen.

Oversteken mag zoon altijd rennend doen, terwijl ik met de fiets met dochter in het zitje, achter hem loop. Op de stoep aan de overkant gleed hij uit. “Hé mama, sneeuw is ook glad!” riep hij lachend 😀

Aan de burgerplicht voldoen, stoep vegen, zout strooien en gelijk ook even de stoep van de buuv meenemen. Konijnenwater weer 2x per dag verversen met lauw water. Extra stro bij in de hokken. En genieten. Voorál genieten. Van de mooie Witte Winter Wereld.